apotso

Αρχείο για Σεπτεμβρίου, 2007

Βαγγέλη… χάσαμε…

In Απόψεις, Ειδήσεις, Ενημέρωση, εκλογες, πολιτική on 17 Σεπτεμβρίου , 2007 at 9:51 πμ

Ας κάνουμε μια νοητική άσκηση και παράλληλα ας ρίξουμε μια ματιά στην ιστορία και τις ιδιαιτερότητες της ελληνικής κουλτούρας.

Θα ξεκινήσω λίγο περίεργα αλλά εκτιμώ ότι στο τέλος θα γίνω κατανοητός. Ας πούμε λοιπόν ότι ο κύριο Παπαδόπουλος (χάριν συζήτησης) έχει μια περιουσία, που περιλαμβάνει μια επιχείρηση, ένα σπίτι και πολλά άλλα. Πεθαίνοντας λοιπόν ο κύριος Παπαδόπουλος κληρονομεί την περιουσία στα παιδιά του, αλλά αυτά είναι μικρά και άμαθα και έτσι αντί αυτών αναλαμβάνει πληρεξούσιος διαχειριστής ο περισσότερο έντιμος και ικανός συνεργάτης του θανόντος.

Περνούν τα χρόνια ο διαχειριστής πολλαπλασιάζει την περιουσία και μάλιστα καταγράφει καλύτερα αποτελέσματα ακόμα και από τον ίδιο τον κύριο Παπαδόπουλο, όμως τα παιδιά έχουν μεγαλώσει και η τελευταία χρονιά του διαχειριστή έδειχνε κάμψη. Αναλαμβάνει λοιπόν ο πρωτότοκος γιος του κυρίου Παπαδόπουλου (παραδοσιακή αρχή των συστημάτων εξουσίας, θρησκείας, μαφίας κλπ) που όμως είναι εγκληματικά ανίκανος, βλάξ και φελλός. Τρέχει τις επιχειρήσεις και εκμεταλλεύεται την περιουσία, για ένα χρονικό διάστημα, και την φτάνει προ το χείλος του γκρεμού σε χρόνο ρεκόρ. Τότε λοιπόν ζητά την βοήθεια των συνεργατών, υπαλλήλων, προμηθευτών, φίλων, συγγενών και μελών της επιχείρησης να τον υποστηρίξουν στις δύσκολες στιγμές.

Έρχεται λοιπόν ένας άλλος ικανός μάνατζερ από τις επιχειρήσεις του μακαρίτη Παπαδόπουλου και λέει, παιδιά τις επιχειρήσεις τις στήσαμε μαζί, κουραστήκαμε μαζί, θυσιαστήκαμε μαζί και υπάρχουν πολλοί που εξαρτώνται από αυτές για να τις αφήσουμε να καταρρεύσουν. Είμαι παρών και ζητώ την υποστήριξη σας να αναλάβω να ηγηθώ της προσπάθειας ανάταξης.

Πιστεύετε ότι υπάρχει κάποιος πολίτης, θεσμικός παράγοντας, ή άλλος που θα έδινε τις επιχειρήσεις στον ικανότατο μάνατζερ, είτε με νόμιμες ή με εθιμικές διαδικασίες.

Και για να έρθουμε στην πραγματικότητα, τι μας διδάσκει η σύγχρονη πολιτική πρακτική και συνήθεια των κομμάτων εξουσίας. Αυτό που είπε κάποτε ένας μεγαλοπαράγοντας της ΝΔ, χίλιες φορές τον Κωστάκη που είναι ιδιοκτήτης, με όσα προβλήματα μπορεί να έχει, παρά το Μητσοτακέϊκο που πήγε να μας διαλύσει το κόμμα. Το ίδιο ακριβώς το έχουμε δει και στο ΠΑΣΟΚ πρόσφατα, όταν με συνοπτικές διαδικασίες διώξανε τον πιο πετυχημένο πολιτικό άνδρα της παράταξης τους , τον Κώστα Σημίτη, ο οποίος μετά τον Κωνσταντίνο Καραμανλή (τον παππού) έθεσε τις βάσεις, έστω και με δημιουργική λογιστική, για μια Ελλάδα πολιτισμένη.

Εν ολίγοις μάλλον δεν πρόκειται να γίνει τίποτα με την υποψηφιότητα του κυρίου Βενιζέλου ο οποίος θα χάσει, όπως ο Γιώργος ο Σουφλιάς, θα διαγραφεί και θα δεμονοποιηθεί από ένα σύστημα κατεστημένου που έχει δικές του άτυπες ισορροπίες.

Η σημαντική νίκη της αριστεράς στις χθεσινές εκλογές είναι ενδεικτική των συνειδητών και ασυνείδητων σκέψεων του εκλογικού σώματος που αντιμετωπίζει ένα πολιτικό σύστημα που δεν ωριμάζει, δεν βελτιώνεται και περιχαρακώνεται στα πλαίσια ενός φέουδου που ικανοποιεί με κάθε τρόπο την συντήρηση και την αδράνεια.

Το πολιτικό μας σύστημα υπολείπεται ισορροπίας, το 80% του εκλογικού σώματος αντιπροσωπεύεται από δύο κεντροδεξιά κόμματα και το ΚΚΕ είναι πολύ παλαιολιθικό για να λειτουργήσει ως πόλος ουσιαστικής αντιπροσώπευσης. Ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνει να καρπώνεται σε αυτή τη φάση το έλλειμμα που δημιουργείται από την δεξιά στροφή που πήρε το ΠΑΣΟΚ, για να μπορέσει να αποκτήσει καθεστωτικές βάσεις μετά τη «δεξιά παρένθεση Μητσοτάκη», αλλά οι πολιτική αναδιανομή μόλις άρχισε.

Οποιαδήποτε εξέλιξη στο ΠΑΣΟΚ θα έχει αντίκτυπο στην ΝΔ η οποία βαίνει αισίως στην δεύτερη τετραετή φθορά εξουσίας. Το πρόβλημα και το διακύβευμα δεν είναι εάν θα βγει ο κύριος Βενιζέλος αρχηγός του ΠΑΣΟΚ και η στροφή που υπόσχεται ότι θα δώσει στο κόμμα. Οι χθεσινές εκλογές έδειξαν ότι το brand name του ΠΑΣΟΚ έχει κουράσει και μάλλον έχει κλείσει τον εμπορικό του κύκλο στην κεντροαριστερά, ενώ στην κεντροδεξιά η ΝΔ κατέχει τα σκήπτρα. Έτσι και στην απίθανη περίπτωση να πάρει το κόμμα ο κύριος Βενιζέλος, μάλλον χωρίς πελάτες θα μείνει.

Τις επόμενες ημέρες θα δούμε και θα ακούσουμε πολλά δακρύβρεχτα για την δημοκρατική παράταξη, το συνέδριο, το καταστατικό και άλλα διαδικαστικά που το μόνο ρόλο που παίζουν είναι να νομιμοποιήσουν τον ιδιοκτήτη και όχι τον σφετεριστή. Το ευχάριστο είναι ότι παρά το γεγονός ότι τα προσκείμενα μα το ΠΑΣΟΚ εκδοτικά συμφέροντα είχαν δημιουργήσει μια εικονική πραγματικότητα πριν τις εκλογές, και μάλλον το ίδιο θα κάνουν και τώρα, ο κόσμος δεν μασάει πλέον πολιτικό ταραμά.

Ο παππούς Καραμανλής, μέσα στα πολλά καλά και κακά που έκανε στο τόπο, δίδαξε πολιτικό ανδρισμό και μαγκιά όταν ίδρυσε δύο φορές δικό του κόμμα (ΕΡΕ, ΝΔ) σε ιστορικές για την Ελλάδα στιγμές, αναδιανέμοντας τα συμφέροντα και έχοντας το πρώτο λόγο σε πολιτική, επιχειρηματική, διπλωματική και όποια άλλη επιρροή. Μήπως τελικά η μαγκιά δεν είναι το Ζάππειο…

Η κεντροαριστερά κέρδισε το πρώτο γύρο από τα δύο κόμματα της κεντροδεξιάς ΝΔ και ΠΑΣΟΚ…

In elections, Απόψεις, Ειδήσεις, Ενημέρωση, εκλογες, πολιτική on 16 Σεπτεμβρίου , 2007 at 2:34 μμ

Ένα πολιτικό σύστημα διαφορετικό από αυτό που είχαμε συνηθίσει να ονομάζουμε ως μεταπολίτευση από το 1975 και μετά, θα βγάλει η κάλπη σήμερα. Οι προσδοκίες πολλές, τα μηνύματα πολλά αλλά οι ελπίδες για κάτι καλύτερο μετατίθενται στο απώτερο μέλλον δυστυχώς.

Βέβαια αν και τα τελευταία χρόνια έχουμε δει την εφαρμογή κάποιων τακτικών που προσομοιάζουν με πολιτική υπολείπονται δυστυχώς από όραμα και σχέδιο. Ο τακτικισμός της ΝΔ με τον Καρατζαφέρη μπορεί να δούλεψε ως ανάχωμα σε διαρροές προς ακραίες επιλογές των ψηφοφόρων που ανήκουν στην πατριωτική δεξιά, αλλά όπως φαίνεται κινδύνεψε να γίνει μπούμερανγκ σε αυτές τις εκλογές.

Ταυτόχρονα ο τακτικισμός αυτός οδήγησε πολιτικά ποιο κοντά στο κέντρο την ΝΔ και ποιο δεξιά το ΠΑΣΟΚ. Ωραίος κόσμος αγγελικά πλασμένος, αλλά με δύο κεντροδεξιά κόμματα πόλωση δεν υπάρχει. Έτσι η κεντροαριστερά, όπως δείχνουν όλα τα μηνύματα αυτής της σύντομης προεκλογικής περιόδου, συσπειρώνεται αριστερότερα προς τον ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος θα πανηγυρίσει μια ιστορική νίκη απέναντι στο ΠΑΣΟΚ, που το 1981 είχε διαμελίσει πλήρως τον πολιτικό αυτό χώρο.

Δυστυχώς όπως προαναφέρθηκε με δύο κεντροδεξιά κόμματα πόλωση δεν υπάρχει, επίσης δεν υπάρχει και έλεγχος διότι τα συμφέροντα είναι ίδια. Οπότε μικρές λεπτομέρειες καθορίζουν τον νικητή και η ΝΔ με δεδομένη την ύπαρξη ΛΑΟΣ έπαιξε το παιχνίδι ΔΗΑΝΑ (κάτι άλλο μου θυμίζει αυτό βέβαια) για να αποδυναμώσει τον κύριο Καρατζαφέρη ο οποίος βάσισε όλη τη στρατηγική του στην προσέλκυση της πατριωτικής δεξιάς.

Δυστυχώς το δις εξαμαρτείν, εκτός του ότι δεν είναι σοφό, είναι και αποτυχημένο έτσι ο πρωθυπουργός αποτυχών να διεμβολίσει το ΛΑΟΣ δια μέσου της ΔΗ.ΑΝΑ του Παπαθεμελή, έπεσε στη λούμπα της πολιτικής των βέτο απειλώντας τα Σκόπια στην προεκλογική του συγκέντρωσης στη Θεσσαλονίκη. Η δημόσια αυτή δέσμευση του πρωθυπουργού να γυρίσει η χώρα 30 χρόνια πίσω, στην διπλωματία του βέτο και τις αντίστοιχες αδράνειες στην πολιτική πρόοδο της χώρας, αλλά και της διεθνούς πορείας της είναι δυστυχώς ακόμα ένα σημάδι ότι οι ελπίδες για κάτι καλύτερο μετατίθενται στις καλένδες.

Βέβαια ο τακτικισμός πέτυχε τον στόχο του και αυτό θα το δούμε απόψε που μάλλον θα ψυχορραγήσει το ΛΑΟΣ να μπει στη Βουλή. (ελπίζω τουλάχιστον εάν μπει να δούμε και την μεγάλη αυτή πολιτικό του «σταυρώστε με, στα χέρια σας σηκώστε με» να γίνετε μεγάλη κυρία της Βουλής)

Ο ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν ο μεγάλος νικητής των αποψινών εκλογών, έχει μια τεράστια ευκαιρία να προκαλέσει μια καταλυτική ζύμωση κεντροαριστεράς και κεντροδεξιάς για μια ανακατανομή της πολιτικής και του πολιτικού συστήματος στη χώρα μας. Τέλος οι Γιωργάκηδες, οι Κωστάκηδες, οι Ντορούλες και οι Βαγγέληδες, ο τόπος χρειάζεται νέους ανθρώπους άφθαρτους και όχι κομματόσκυλα υπαλλήλους συμφερόντων. Αυτό είναι το αποτέλεσμα των εκλογών, αυτό είναι το μήνυμα αλλά δεν είναι σαφές ότι αυτό θα καθορίσει και το μέλλον.

Τα αποκαΐδια της κάλπης: Κυβέρνηση ΝΔ με 151 βουλευτές, πεντακομματική Βουλή και το ΠΑΣΟΚ κάτω από 38,1%

In elections, Απόψεις, Ειδήσεις, Ενημέρωση, εκλογες, πολιτική on 6 Σεπτεμβρίου , 2007 at 6:36 μμ

Ο εφιάλτης της πύρινης κάλπης κατευθύνεται απειλητικά προς τα κόμματα εξουσίας και απειλεί τον δικομματισμό με την κλασική του έννοια, ο εκλογικός νόμος του ΠΑΣΟΚ βλέπετε οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε πεντακομματική βουλή, εάν υπάρξει αδιαφορία και δυσφορία ψήφου. Έτσι λένε τουλάχιστον τα τζιμάνια οι εκλογομάγειρες.

Τώρα βέβαια μου είναι λίγο δύσκολο να καταλάβω την δυσφορία, όχι γιατί είμαι πολιτικό ζωντόβολο αλλά επειδή με 3.000 στην τσέπη και το κράτος να μου κατασκευάζει το σπίτι θα το σκεφτόμουνα να ψηφίσω τον αντίπαλο που απειλεί τα τσεπάτα μου. Τώρα θα μου πείτε τους πιστεύεις; Με τρία χιλιάρικα τσεπάτα το σκέφτομαι, γιατί όπως λέει και το μότο «κι’ αν σου κάτσει!!!»

Βέβαια στη Χαριλάου Τρικούπη διατυμπανίζουν ότι έχουν πάρει κεφάλι 1,5% μετά τις φωτιές, είτε για να δημιουργήσουν κλίμα νοθείας, ή για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα. Ότι δηλαδή και με σημαδεμένη τράπουλα το παιχνίδι θα το χάσουν. Και τάζουν στον ΣΥΡΙΖΑ κυβερνήσεις συνασπισμού και άλλα τραγικά.

Ε! λοιπόν ο κόσμος και αδιάφορος είναι και δυσφορία αναπτύσσει γιατί είναι άφραγκος… μετά το καλοκαίρι τα διακοποδάνεια αλλά και την έναρξη των σχολείων. Ρέει το χρήμα προς τετράδια, τσάντες σχολεία ιδιωτικά και δημόσια, ρούχα κλπ. Γιατί η επιστροφή στις ρίζες για να ψηφίσουμε κοστίζει τον κούκο αηδόνι. Γιατί ουδείς έχει καταλάβει ή έχει ακούσει γιατί γίνονται εκλογές. Γιατί βαρεθήκαμε τα δακρύβρεχτα με τις φωτιές και του καραγκιόζηδες στα κανάλια.

Βέβαια στη ΝΔ πλέουν σε πελάγη ευτυχίας για τον τυχοδιωκτισμό να κάνουν εκλογές τώρα που εκτός της συμφοράς με τη φωτιά υπάρχουν πολλοί πολιτικοί λόγοι για τους οποίους ήταν ανώριμη η απόφαση.

Το φθινόπωρο βλέπετε έχει συνδεθεί στη συνείδηση του λαού συμβολικά με αποτελέσματα αλλαγής του πολιτικού χάρτη υπέρ του ΠΑΣΟΚ τις περισσότερες φορές. (17 Νοεμβρίου 1974 – Μεταπολίτευση, 20 Νοεμβρίου 1977 – Το ΠΑΣΟΚ ΑΞ.ΑΝ., 18 Οκτωβρίου 1981 – Νίκη ΠΑΣΟΚ , 5 Νοεμβρίου 1989 – Μη αυτοδυναμία ΝΔ, 10 Οκτωβρίου 1993 – Ξανά ΠΑΣΟΚ, 22 Σεπτεμβρίου 1996 Σημίτης)
Μόνο το ΠΑΣΟΚ στην μεταπολεμική πολιτική ιστορία έχει εξαντλήσει τετραετία, 1985-89, υποστηρίζοντας συμβολικά την προστασία των θεσμών (α ρε άρχοντα Σημίτη τι όνειρο έβλεπες τότε…)

Και επειδή αυτό ξυπνά μνήμες, θα ήταν αδόκιμο να πριμοδοτήσει ένας κραταιός πρωθυπουργός τον αδύναμο αντίπαλο σε τέτοιο βαθμό ακόμα και για λόγους μακροπρόθεσμης στρατηγικής διείσδυσης σε ποιο κεντρώους ψηφοφόρους δεδομένων των απωλειών από την άκρα δεξιά.Το ΠΑΣΟΚ χρειάζεται χρόνο για να μπορέσει να σταθεί στις εκλογές και να μη καταρρεύσει, όσο και να προσπαθούν οι εφημερίδες που το στηρίζουν να δείξουν το αντίθετο. Μια παρατεταμένη εκλογολογία και αντιπαράθεση ουσιαστικά ωφελεί την πόλωση που αποκλείει το ενδεχόμενο πεντακομματικής βουλής.

Κυριακή κοντή γιορτή, άντε να δούμε ποιος θα πάει να ψηφίσει τώρα που ακόμα και ο Βεργής τους έχει πάρει χαμπάρι και δεν κατεβαίνει… ή κατεβαίνει… Γιατί σε κάθε περίπτωση το παλικάρι έχει μια καθαρή πρόταση και δεν κοροϊδεύει τον κόσμο…

Νέο-Συντηρητισμός και τα μικρά κόμματα

In elections, Απόψεις, Ειδήσεις, Ενημέρωση, εκλογες, πολιτική on 5 Σεπτεμβρίου , 2007 at 9:24 μμ

Η διαμάχη για τα πολιτικά συστήματα και τους εκλογικούς νόμους που τα υποστηρίζουν είναι παλαιά και έχει αγκαλιαστεί πολλές φορές από ιδεολογικές και οικονομικές θεωρίες. Στην σύντομη βιολογικά ζωή μας πολλοί από εμάς έχουμε παρακολουθήσει την κατάρρευση μιας τέτοιας θεωρίας ιδεολογικό-οικονομικό-κοινωνικής ,του υπαρκτού σοσιαλισμού καθώς και της διάδοχης κατάστασης.    

Είναι απλοϊκά προφανές, από αυτό το παράδειγμα, ότι τα πολιτικά συστήματα είναι ο μανδύας της σύγχρονης φεουδαρχίας, τίποτα δεν άλλαξε στην ουσία στην πρώην ΕΣΣΔ, ή σχεδόν τίποτα. Απλώς έγινε τσακωμός στην μοιρασιά μιας παγκοσμιοποιημένης φεουδαρχίας η οποία ισορροπεί σε ένα ισοζύγιο τρόμου.

Τώρα θα μου πείτε τι δουλειά έχει η ψωροκώσταινα με αυτά τα μεγαλειώδη. Καμία σας διαβεβαιώνω, διότι στην ψωροκώσταινα τα πολιτικά συστήματα και οι εκλογικοί νόμοι ανήκουν στους φεουδάρχες και έτσι απλώς δια της διαδοχής κυβερνούν το χωράφι τους, τηρουμένων των αναλογιών συγκριτικά με τον πλανήτη.

Και τώρα ερχόμαστε στην χαμένη ψήφο. Να το δούμε πρώτα στατιστικά το θέμα, η ψήφος που δεν καταμετράται λόγω αποχής, άκυρου ή λευκού σύμφωνα με το εκλογομαγειρείο μειώνει το δείγμα από το οποίο παίρνονται τα ποσοστά των κομμάτων και έτσι λειτουργεί ευεργετικά για τους κατέχοντες μεγάλα ποσοστά. Να το δούμε συμβολικά, θυμάται κανένας ποιο ήταν αυτό το ποσοστό σε οποιαδήποτε εκλογική μάχη, ουδείς άρα κανένας συμβολισμός. Να το δούμε ψυχιατρικά, δηλαδή είμαστε στην κάλπη ρίχνουμε το λευκό, ή το άκυρο και γλεντάμε που δεν θα βγουν οι πρίγκιπες με αυτοδυναμία;

Να το δούμε και πολιτικά. Εδώ πονάει το πράγμα. Διότι εάν θέλουμε να μιλήσουμε σοβαρά θα πρέπει να αξιολογήσουμε πολλούς παράγοντες. Και για να γίνει σύντομη η κουβέντα το ερώτημα είναι: Μήπως χαμένη ψήφος είναι αυτή που κατευθύνεται στα μικρά κόμματα;  

Για σκεφτείτε το νέο-συντηρητισμό της επόμενης μέρας, αλλά γιατί να περιμένετε την επόμενη ημέρα, ο αρχηγός του ΛΑΟΣ ήδη πρόσφερε μια γεύση από την κόλαση της πολιτικής τάσης αυτής, κυβέρνηση προσωπικοτήτων (έ ρε γλέντια). Σα να λέμε βγάλτε το λαό στα τηλεοπτικά πάνελ ώστε να έχουμε πολλούς Ευαγγελάτους, Κακαουνάκηδες κλπ. Νέο-συντηρητισμός που ξεκινά από την κοινωνία και τους πολίτες που κατευθύνονται στα μικρά κόμματα που δεν έχουν την δυναμική να ασκήσουν εξουσία.

Με λίγα λόγια σαν να λέμε υποστηρίζω τον κλέφτη για να φοβηθεί ο αστυνόμος για να ασκήσει την εξουσία του, μα δεν είναι προφανές ότι η γραφειοκρατική νομιμότητα θα βγάλει λάδι τον αστυνόμο και θα χώσει ως συνεργό και τον πολίτη.

Πεντακομματική βουλή δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη και δημοκρατικότερη αντιπροσώπευση, μια που τα κόμματα αυτά φέρουν στο DNA τους την αντίρρηση, την άρνηση και τον τυχοδιωκτισμό της κοινωνίας και των αρχηγών τους. Το δίλλημα δικομματισμός ή αναλογικότητα είναι λίγο παρωχημένο και ανήκει στις εποχές που όλα τα έσκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά, και το ξέρουν αυτό οι αριστεροί πολιτικοί και το κοινό τους που παλεύουν χρόνια τώρα για αναλογικότητα της ψήφου.  

Τώρα θα μου πείτε καλά τα κακαρίσματα αλλά που γεννούν οι κότες. Εκτιμώ ότι όλα γύρω μας αλλάζουν και αυτή τη φορά όλα δεν μένουν ίδια, και αυτό θα το δούμε είτε σε αυτές τις εκλογές ή στις επόμενες. Και ο λόγος απλός με ονοματεπώνυμο, social computing. Δεν έχουν πάρει είδηση τα κόμματα ότι ένα νέο κίνημα γεννιέται, ένα κίνημα που αδιαφορεί για την ψήφο του κομματάρχη και ζητά ενημέρωση και ζύμωση πολιτικής. Μπορεί να είναι νωρίς, έρχεται όμως και τότε φυσικά καμία δεν θα είναι χαμένη ψήφος, γιατί τα κομματόσκυλα θα δυσκολευτούν να επαναλάβουν την μανιέρα…