Ας κάνουμε μια νοητική άσκηση και παράλληλα ας ρίξουμε μια ματιά στην ιστορία και τις ιδιαιτερότητες της ελληνικής κουλτούρας.
Θα ξεκινήσω λίγο περίεργα αλλά εκτιμώ ότι στο τέλος θα γίνω κατανοητός. Ας πούμε λοιπόν ότι ο κύριο Παπαδόπουλος (χάριν συζήτησης) έχει μια περιουσία, που περιλαμβάνει μια επιχείρηση, ένα σπίτι και πολλά άλλα. Πεθαίνοντας λοιπόν ο κύριος Παπαδόπουλος κληρονομεί την περιουσία στα παιδιά του, αλλά αυτά είναι μικρά και άμαθα και έτσι αντί αυτών αναλαμβάνει πληρεξούσιος διαχειριστής ο περισσότερο έντιμος και ικανός συνεργάτης του θανόντος.
Περνούν τα χρόνια ο διαχειριστής πολλαπλασιάζει την περιουσία και μάλιστα καταγράφει καλύτερα αποτελέσματα ακόμα και από τον ίδιο τον κύριο Παπαδόπουλο, όμως τα παιδιά έχουν μεγαλώσει και η τελευταία χρονιά του διαχειριστή έδειχνε κάμψη. Αναλαμβάνει λοιπόν ο πρωτότοκος γιος του κυρίου Παπαδόπουλου (παραδοσιακή αρχή των συστημάτων εξουσίας, θρησκείας, μαφίας κλπ) που όμως είναι εγκληματικά ανίκανος, βλάξ και φελλός. Τρέχει τις επιχειρήσεις και εκμεταλλεύεται την περιουσία, για ένα χρονικό διάστημα, και την φτάνει προ το χείλος του γκρεμού σε χρόνο ρεκόρ. Τότε λοιπόν ζητά την βοήθεια των συνεργατών, υπαλλήλων, προμηθευτών, φίλων, συγγενών και μελών της επιχείρησης να τον υποστηρίξουν στις δύσκολες στιγμές.
Έρχεται λοιπόν ένας άλλος ικανός μάνατζερ από τις επιχειρήσεις του μακαρίτη Παπαδόπουλου και λέει, παιδιά τις επιχειρήσεις τις στήσαμε μαζί, κουραστήκαμε μαζί, θυσιαστήκαμε μαζί και υπάρχουν πολλοί που εξαρτώνται από αυτές για να τις αφήσουμε να καταρρεύσουν. Είμαι παρών και ζητώ την υποστήριξη σας να αναλάβω να ηγηθώ της προσπάθειας ανάταξης.
Πιστεύετε ότι υπάρχει κάποιος πολίτης, θεσμικός παράγοντας, ή άλλος που θα έδινε τις επιχειρήσεις στον ικανότατο μάνατζερ, είτε με νόμιμες ή με εθιμικές διαδικασίες.
Και για να έρθουμε στην πραγματικότητα, τι μας διδάσκει η σύγχρονη πολιτική πρακτική και συνήθεια των κομμάτων εξουσίας. Αυτό που είπε κάποτε ένας μεγαλοπαράγοντας της ΝΔ, χίλιες φορές τον Κωστάκη που είναι ιδιοκτήτης, με όσα προβλήματα μπορεί να έχει, παρά το Μητσοτακέϊκο που πήγε να μας διαλύσει το κόμμα. Το ίδιο ακριβώς το έχουμε δει και στο ΠΑΣΟΚ πρόσφατα, όταν με συνοπτικές διαδικασίες διώξανε τον πιο πετυχημένο πολιτικό άνδρα της παράταξης τους , τον Κώστα Σημίτη, ο οποίος μετά τον Κωνσταντίνο Καραμανλή (τον παππού) έθεσε τις βάσεις, έστω και με δημιουργική λογιστική, για μια Ελλάδα πολιτισμένη.
Εν ολίγοις μάλλον δεν πρόκειται να γίνει τίποτα με την υποψηφιότητα του κυρίου Βενιζέλου ο οποίος θα χάσει, όπως ο Γιώργος ο Σουφλιάς, θα διαγραφεί και θα δεμονοποιηθεί από ένα σύστημα κατεστημένου που έχει δικές του άτυπες ισορροπίες.
Η σημαντική νίκη της αριστεράς στις χθεσινές εκλογές είναι ενδεικτική των συνειδητών και ασυνείδητων σκέψεων του εκλογικού σώματος που αντιμετωπίζει ένα πολιτικό σύστημα που δεν ωριμάζει, δεν βελτιώνεται και περιχαρακώνεται στα πλαίσια ενός φέουδου που ικανοποιεί με κάθε τρόπο την συντήρηση και την αδράνεια.
Το πολιτικό μας σύστημα υπολείπεται ισορροπίας, το 80% του εκλογικού σώματος αντιπροσωπεύεται από δύο κεντροδεξιά κόμματα και το ΚΚΕ είναι πολύ παλαιολιθικό για να λειτουργήσει ως πόλος ουσιαστικής αντιπροσώπευσης. Ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνει να καρπώνεται σε αυτή τη φάση το έλλειμμα που δημιουργείται από την δεξιά στροφή που πήρε το ΠΑΣΟΚ, για να μπορέσει να αποκτήσει καθεστωτικές βάσεις μετά τη «δεξιά παρένθεση Μητσοτάκη», αλλά οι πολιτική αναδιανομή μόλις άρχισε.
Οποιαδήποτε εξέλιξη στο ΠΑΣΟΚ θα έχει αντίκτυπο στην ΝΔ η οποία βαίνει αισίως στην δεύτερη τετραετή φθορά εξουσίας. Το πρόβλημα και το διακύβευμα δεν είναι εάν θα βγει ο κύριος Βενιζέλος αρχηγός του ΠΑΣΟΚ και η στροφή που υπόσχεται ότι θα δώσει στο κόμμα. Οι χθεσινές εκλογές έδειξαν ότι το brand name του ΠΑΣΟΚ έχει κουράσει και μάλλον έχει κλείσει τον εμπορικό του κύκλο στην κεντροαριστερά, ενώ στην κεντροδεξιά η ΝΔ κατέχει τα σκήπτρα. Έτσι και στην απίθανη περίπτωση να πάρει το κόμμα ο κύριος Βενιζέλος, μάλλον χωρίς πελάτες θα μείνει.
Τις επόμενες ημέρες θα δούμε και θα ακούσουμε πολλά δακρύβρεχτα για την δημοκρατική παράταξη, το συνέδριο, το καταστατικό και άλλα διαδικαστικά που το μόνο ρόλο που παίζουν είναι να νομιμοποιήσουν τον ιδιοκτήτη και όχι τον σφετεριστή. Το ευχάριστο είναι ότι παρά το γεγονός ότι τα προσκείμενα μα το ΠΑΣΟΚ εκδοτικά συμφέροντα είχαν δημιουργήσει μια εικονική πραγματικότητα πριν τις εκλογές, και μάλλον το ίδιο θα κάνουν και τώρα, ο κόσμος δεν μασάει πλέον πολιτικό ταραμά.
Ο παππούς Καραμανλής, μέσα στα πολλά καλά και κακά που έκανε στο τόπο, δίδαξε πολιτικό ανδρισμό και μαγκιά όταν ίδρυσε δύο φορές δικό του κόμμα (ΕΡΕ, ΝΔ) σε ιστορικές για την Ελλάδα στιγμές, αναδιανέμοντας τα συμφέροντα και έχοντας το πρώτο λόγο σε πολιτική, επιχειρηματική, διπλωματική και όποια άλλη επιρροή. Μήπως τελικά η μαγκιά δεν είναι το Ζάππειο…