Βαγγέλη ετοιμάσου να χάσεις και από τον Τσίπρα…

Μας πήρανε χαμπάρι πλακώσανε και οι ΣΥΡΙΖΑ Βαγγέλη, είδες τι έκανε ο Αλαβάνος, με μια απλή κίνηση ώθησε το ΠΑΣΟΚ ένα βήμα πιο κοντά στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Δεν θα είναι υποψήφιος για πρόεδρος έχοντας σημειώσει την μεγαλύτερη επιτυχία της αριστεράς τα τελευταία 30 χρόνια.

Και για να μη γελιόμαστε επιτυχία της αριστεράς δεν είναι το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές, αλλά η καταλυτική δυναμική που προξένησε στο ΠΑΣΟΚ τον διχασμό. Ναι το διχασμό ο οποίος σύντομα θα γίνει και συμβολικά ορατός με τη δική σου στάση, μετά την απαξιωτική κίνηση του νικητή απέναντι στο χαμένο και τους ανθρώπους του στα όργανα του κόμματος που ανακοίνωσε αυτές τις μέρες. Η κοινοβουλευτική ιστορία όμως αδιαφορώντας για τις εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ, προφανώς, κοιλοπονά νέες εξελίξεις και να που ο Αλαβάνος μυρίζοντας τις ορμόνες της απαντά με μια κίνηση επιθετική.

Γιατί επιθετική; Μα απλά γιατί κουνά το μαντήλι στους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ και της διακριτής διαφοροποίησης του 45% που είχε το θάρρος να πει όχι στην βασιλική πριγκιποκρατία και οικογενειοκρατία ψηφίζοντας εσένα και τον Σκανδαλίδη. Και ενώ κρατάς τα σκήπτρα της διαφοροποίησης αυτής ετοιμάσου να δεις κάτι που έγινε και το 1981 μόνο αυτή τη φορά με αντίστροφη φορά. Τότε τα σημερινά μέλη του ΣΥΡΙΖΑ διαγράφηκαν και αποπέμφθηκαν από τον Ανδρέα ο οποίος ταυτόχρονα ενσωμάτωσε μέσα στο μηχανισμό του την αμφισβήτηση του λαού που ταυτιζόταν με τους αγώνες της αριστεράς. Σήμερα ο Αλαβάνος με την κίνηση του προσφέρει στο λαό αυτό του 45% της αμφισβήτησης το σύμβολο της απελευθέρωσης από το σύστημα του κατεστημένου και της διαφθοράς στο οποίο διετέλεσες περιφανές στέλεχος τους.

Ο επόμενος πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, πιθανότατα ο κ. Τσίπρας, συμβολίζει ακριβώς αυτό που συμβόλιζε και ο Ανδρέας το 1981, τηρουμένων των αναλογιών της πολιτικής πραγματικότητας των δύο εποχών. Απλά και κατανοητά την «Αλλαγή» ή πιο ουσιαστικά την «Απαλλαγή» από τις καθεστωτικές νοοτροπίες και την οικογενειοκρατία της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Μετά από 25 χρόνια ΠΑΣΟΚ και ΝΔ η αριστερά θα παίξει πλέον το ρόλο που της υπέκλεψε ο Ανδρέας τότε.

Βέβαια χωρά πολύ συζήτηση για το ρόλο του ΠΑΣΟΚ στον καταλάγιασμα των παθών της πρώιμης μεταπολίτευσης και την σημερινή ισχυροποίηση της αριστεράς η οποία περισσότερο ώριμη και χωρίς ρεβανσισμούς αντιπροσωπεύει σύγχρονα και αντικειμενικότερα τις ανάγκες των πληθυσμών που συνθέτουν το σημερινό λαό.

Οι επόμενες εκλογές που θα γίνουν μέσα στους ερχόμενους μήνες, αφού ψηφιστεί νέος εκλογικός νόμος Παυλόπουλου που θα ισχύσει στις μεθεπόμενες εκλογές, θα προσφέρουν στους τρεις αρχηγούς, με την εφαρμογή της λίστας που προβλέπει ο νόμος Σκανδαλίδη, το απόλυτο αρχηγικό προνόμιο να καθορίσουν την σύνθεση του πολιτικού τοπίου για την επόμενη βουλή.

Δυστυχώς Βαγγέλη φοβάμαι ότι ο νικητής στα εσωκομματικά του κόμματος σου επιφυλάσσει εκπλήξεις. Θα πρέπει όμως να σε χαροποιεί το γεγονός ότι οι εκπλήξεις αυτές ίσως είναι καταστροφικές για τον ίδιο. Διότι ο αδικημένος από το σφετερισμό σου νικητής έγινε και ο αναμενόμενα άδικος. Και ξέρεις Βαγγέλη ο λαός δεν συγχωρά την αδικία, ούτε τη δική σου που σφετερίστηκες την εξουσία του ούτε και τη δική του, που φέρθηκε σαν την κατίνα της γειτονιάς, τιμωρώντας σε αρχικά με τον συμβολισμό του αποκλεισμού των ανθρώπων σου αλλά και του δικού σου από τα όργανα του κόμματος.

Με λίγα λόγια Βαγγέλη η διαδικασία που ακολουθήθηκε με τις εσωκομματικές εκλογές δεν ανέδειξε την ενότητα του κινήματος, ούτε λειτούργησε θετικά στην ενεργοποίηση των ανακλαστικών της επιβίωσης του, απλώς κατέγραψε το διχασμό που ο νικητής με μια παλαιοκομματική και αλλοπρόσαλλη πολιτική τον επισφραγίζει καθημερινά.

Βαγγέλη τα καλύτερα έρχονται, πρόσεχε όμως για τον ρόλο που σου επιφυλάσσει η ιστορία…

Ελάτε να δούμε γιατί τελικά έχασε ο Βαγγέλης από τον… Ανδρέα Παπανδρέου…

Πέραν του ότι είναι αλαζόνας, τυφλά φιλόδοξος, ματαιόδοξος και επαρμένος, βασικοί λόγοι της ήττας, πιστεύω ότι τον αγώνα τον έχασε το 1975 και όχι την επόμενη Κυριακή 11/11/07. Και για να μη με περάσετε για τρελό, παρόλο που σας προσφέρω όλες τις σχετικές ενδείξεις, παρακολουθείστε λίγο το σκεπτικό μου και κρίνετε εάν μπορεί να είναι έτσι.

Αγνοώ για την ώρα τα παραπάνω προσωπικά χαρακτηριστικά του κυρίου Βενιζέλου, που επέτειναν τους λόγους της επερχόμενης ήττας, διότι θεωρώ ότι δεν ήταν οι αιτίες της αλλά απλά οι αφορμές για να εκδηλωθεί νωρίτερα το περιεχόμενο της πρότασης Βενιζέλου. Για χάρη της ανάπτυξης του συλλογισμού είναι χρήσιμο να σας ενημερώσω ότι στο κείμενο περιπλέκονται δύο διαφορετικές αναλύσεις που αλληλοϋποστηρίζονται. Η μία ανάλυση την εμπορική διάσταση του θέματος και η άλλη την πολιτική του διάσταση.

Τι είναι brand (εμπορικός τίτλος) (Kotler, 2003); «Εμπορικός τίτλος λοιπόν είναι «ένα όνομα, ένας όρος, σύμβολο, ή σχέδιο, ή συνδυασμός αυτών, που έχει στόχο να προσδιορίσει τα αγαθά και τις υπηρεσίες που προσφέρει ένας πωλητής ή ομάδα πωλητών και να τους διαφοροποιήσει από τον ανταγωνισμό». Το 1975 λοιπόν, Ο Ανδρέας Παπανδρέου, καθηγητής στις ΗΠΑ, αποφασίζει να επιστρέψει στην Ελλάδα και να διεκδικήσει την εξουσία. Μαζεύει λοιπόν όλα τα τζιμάνια συνεργάτες του ακαδημαϊκούς και σχεδιάζουν το brand ΠΑΣΟΚ (η περιγραφή είναι φανταστική αλλά θα μπορούσε να είναι πραγματική). Η πλάκα είναι ότι ο Α.Π. καθυστέρησε και 2 μήνες να έρθει στην Ελλάδα, όχι γιατί φοβόταν, αλλά γιατί έπρεπε το project να λάβει υπόψη του τα δεδομένα της αγοράς που θα διαμορφωνόταν με την μεταπολίτευση.

Πριν προχωρήσει, λοιπόν ο Α.Π. στην αναλυτική σύνθεση του brand, το πρώτο που τον απασχόλησε ήταν η διαφοροποίηση από τον ανταγωνισμό. Έτσι ο εμπορικός τίτλος έπρεπε να διαφοροποιείται όχι μόνο στο χώρο που θα καταλάμβανε αλλά και σαν σύμβολο, και έτσι προέκυψε το «Κίνημα». Το σύμβολο αυτό έπρεπε να έχει και ένα σχέδιο που το περιγράφει και έτσι προέκυψε ο «Ήλιος » της αυγής, και επειδή έλειπε ό όρος που θα έδενε τα δύο για να λειτουργήσουν συνδυαστικά προσετέθη το «Σοσιαλισμός». Έτσι κάπως πρέπει να προέκυψε το brand «ΠΑΣΟΚ» που είναι το όνομα που χαρακτηρίζει το εμπορικό προϊόν, ενώ το πράσινο, εκτός της ελπίδας που συμβολίζει ήταν και το μόνο διαθέσιμο από τα χρώματα που αφήνουν στοιχεία συμβολισμού στην συλλογική μνήμη.

Ο τίτλος αυτός όμως, πάντα σύμφωνα με τον Kotler (ο απόλυτος γκουρού του σύγχρονου marketing, 75 ετών σήμερα, δυνητικά μέλος της ακαδημαϊκής κοινότητας την Αμερική την εποχή σύλληψης του brand ΠΑΣΟΚ), έχει 6 επίπεδα σημειολογίας και περιεχομένου. Ας τα δούμε γρήγορα στο πλαίσιο του σχεδιασμού μιας πολιτικής ομάδας:

1. Χαρακτηριστικά: έρχονται στο μυαλό χαρακτηριστικά γνωρίσματα όταν αναφέρεται κάποιος σε αυτό. «Το ΠΑΣΟΚ είναι μαρξιστικό κόμμα», «Αδέσμευτο», «Σοσιαλιστικό», «Αριστερό». Αν λεγόταν Mercedes θα ήταν ακριβό, καλοφτιαγμένο, αξιόπιστο, υψηλής ποιότητας.

2. Οφέλη: τα χαρακτηριστικά πρέπει να προσφέρουν λειτουργικά και συναισθηματικά οφέλη. «Εδώ και τώρα Αλλαγή» (το πάλαι ποτέ here and now της Αμερικανικής κουλτούρας), «Το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση ο λαός στην εξουσία», «Έλαχε σε εμάς ο κλήρος της ιστορίας να δικαιώσουμε τους αγώνες της αριστεράς»

3. Αξίες για τις οποίες κάποιος πρέπει να ταυτιστεί μαζί του. «Η εξουσία στο λαό», «να κυβερνήσει το άλλο μισό των Ελλήνων που ήταν έξω από την νομή της εξουσίας», «Οικονομία εθνοκεντρική», «Πρασινοφορουροί»

4. Κουλτούρα: «Πολιτιστικά κέντρα», «Μελίνα Μερκούρη», «Πολιτισμός»

5. Προσωπικότητα: «τα παιδιά της πιάτσας», «η γενιά του Πολυτεχνείου», «οι διαδηλώσεις», «το 114»

6. Μέλη: «οι μη προνομιούχοι», «οι φτωχοί», «οι αριστεροί»

Σίγουρα σας θυμίζουν πολλά τα παραπάνω και θα έχετε στο κατά νου μια πιο ενδελεχή ανάλυση, κάτι σαν την πολιτική πλατφόρμα Βενιζέλου ας πούμε, αλλά η ουσία δεν είναι εκεί, η ουσία περικλείεται στο πρόσωπο που λάνσαρε το εμπορικό προϊόν υπό το brand name «ΠΑΣΟΚ» και οι ιδιαιτερότητες πάνω στις οποίες τελικά συστάθηκαν οι ισορροπίες που διέπουν την ίδρυση του πολιτικού σχηματισμού.

Ο Α.Π. έχοντας στα χέρια του μια state of the art Αμερικάνικη πατέντα κόμματος, με δεδομένη την φθίνουσα κολεκτιβιστική αντίληψη του κομμουνισμού, σε παγκόσμιο επίπεδο, και αντίστοιχα της κοινωνικής τάσης προς αυτή, τοποθέτησε το προϊόν στα περιθώρια της αριστεράς, της οποία σύλησε τα σύμβολα, και του πολιτικού κέντρου του οποίου προσηλύτισε τους οπαδούς. Τα χαρακτηριστικά του ίδιου δε, ήταν ταυτισμένα με αυτά του «μπρόστυχου Ελληναρά», πολύ πριν την Βάσω, Μιμή κλπ κυρίες που διετέλεσαν δίπλα του στα χρόνια της εξουσίας.

Το θέμα του όμως ήταν ότι η πολιτική σύνθεση των αντιφατικών δυνάμεων που αποτέλεσαν το μόρφωμα του ΠΑΣΟΚ το 1975 και το 1981, που τελικά κατέλαβε την εξουσία, δεν κατάφεραν ποτέ σαν αντιπολίτευση να συμφωνήσουν στην τελική διαμόρφωση μια πολιτικής πλατφόρμας και ιδεολογίας πάνω στην οποία θα βάσιζαν την εξουσία που τους προσέφερε ο λαός. Έτσι το ΠΑΣΟΚ, με παρακαταθήκη τον εξαιρετικό σχεδιασμό του, προοδευτικά μετατράπηκε από πολιτικό σχηματισμό σε επιχειρηματική ομάδα διαχείρισης εξουσίας και εγκαθίδρυσης κατεστημένου.

Έτσι εξηγείται και το γεγονός ότι παρότι πολιτικά η κεντροδεξιά ανέκαμψε το 1986 με τις συμβολικές νίκες ανατροπές των τριών δημάρχων σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Πειραιά, τελικά κατάφερε ξανακερδίσει την εξουσία 18 χρόνια μετά. Και αυτό ακριβώς είναι σήμερα το πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ. Από το 2004 ήταν εμφανής η αδυναμία σύνθεσης εκ νέου των πολιτικών δυνάμεων για την παραγωγή μιας πολιτικής πλατφόρμας ώστε να διαφοροποιηθούν από τον ανταγωνισμό.  Άρχισε δηλαδή να χάνει τους συμβολισμούς που παραμύθιαζαν τον λαό. Η κόλλα των αντιφατικών δυνάμεων και των συνεπακόλουθων συμβόλων, που ήταν η εξουσία λόγω έλλειψης ιδεολογίας και πολιτικής, έπαψε να ενώνει το πολιτικό μόρφωμα υπό το brand name αυτό.

Και τότε εμφανίστηκε ο Βαγγέλης. Ο οποίος μπήκε στο πιλοτήριο ενός αεροπλάνου, με χιλιάδες κουμπιά, για να το οδηγήσει. Κανένας όμως από τους υποστηρικτές και συμβούλους του δεν του είπε ότι για να διαχειριστείς αυτά τα κουμπιά χρειάζονται χειρισμοί προσεκτικοί και αλληλοεξαρτώμενοι. Και έτσι ο Βαγγέλης, φερόμενος σαν την χήρα στο κρεβάτι, άρχισε να πατά όλα τα κουμπιά μαζί για να φέρει το αεροπλάνο στα μέτρα του αντί να προσαρμοστεί αυτός. Μέσα σε όλα τα κουμπιά υπάρχει και ένα κόκκινο κουμπί που έχει να κάνει με τις 6 διαστάσεις του brand name στο οποίο μάλιστα γράφει με κεφαλαία «ΜΗ ΤΟ ΠΑΤΗΣΕΤΕ» και έχει να κάνει με το χαρακτηριστικό που μόνο ο Α.Π. μπορούσε να διαχειριστεί, την ψυχή του ΠΑΣΟΚ, το μόνο στοιχείο που είναι πολιτικό σε όλη την παραπάνω ανάλυση.

Και ο Βαγγέλης πάτησε αυτό ακριβώς το κουμπί αφού είχε νωρίτερα θέσει το αεροπλάνο σε ελεύθερη πτώση. Άντε και σ’ ανώτερα αφού εσύ έχεις δουλειά να κάνεις άμα δε βγεις αρχηγός Βαγγέλη…

Ο Βαγγέλης κέρδισε τον Γιώργο στις επόμενες βουλευτικές εκλογές με τη λέγκα του βορά

Το θέμα πλέον είναι όχι το εάν διασπαστεί το ΠΑΣΟΚ διότι αυτό έγινε χθες, το θέμα είναι ποιος επιχειρηματίας θα επωμιστεί το κόστος στήριξης του νέου πολιτικού σχηματισμού που θα προκύψει για την περίοδο μέχρι τις επόμενες εκλογές όποτε γίνουν.

Διότι και πάλι το δημοκρατικό μας πολίτευμα είναι έτσι δομημένο ώστε να συντηρεί τις ισορροπίες του παρελθόντος και να μη χρηματοδοτεί νέα κόμματα ωθώντας τα να γίνονται υπάλληλοι των επιχειρηματιών. Ο νόμος Σκανδαλίδη ας πούμε δεν επιτρέπει την χρηματοδότηση ενός κόμματος εάν αυτό δεν έχει κατέβει αυτόνομα στις εκλογές και δεν έχει συγκεντρώσει κάποια προβλεπόμενα όρια.

Έτσι το σενάριο που έχει στηθεί οδεύει καλά στην εκτέλεση του και η ΝΔ είναι ήδη το κόμμα που νίκησε από σήμερα τις επόμενες εκλογές, όποτε αυτές γίνουν για τελευταία φορά με το νόμο Σκανδαλίδη. Και φυσικά θα χάσει εκ νέου ο Γιώργος Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ και επιτέλους ο κ. Β. Βενιζέλος θα πετύχει την ικανοποίηση ενός οράματος εκδικητικού θριάμβου αλλά και την οριστική θεσμοθέτηση του κόμματος του με τους πληγωμένους ΠΑΣΟΚους που σήμερα δεν τον ψήφισαν.

Το θέατρο του παραλόγου που έχει στηθεί μετά τις προηγούμενες εκλογές και την πορεία αμφισβήτησης στο ΠΑΣΟΚ σε συνδυασμό με τον εκλογικό νόμο και τις προθέσεις του Κ. Καραμανλή προμηνύει ένα πολύ ενδιαφέρον και πολιτικό σκηνικό. Το ΠΑΣΟΚ πλέον περιλαμβάνει shop in a shop ένα κόμμα που αναλύοντας τα χθεσινά στοιχεία περιχαρακώνεται στο βορά. Το εθνικό πρόβλημα που είναι και το βασικό πρόβλημα της κυβέρνησης αφορά την βόρεια Ελλάδα η οποία πλέον καταγράφει μια ιδιαίτερα ισχυρή παρουσία σε δύο αντιφατικούς πολιτικούς χώρους (ΛΕΓΚΑ και ΛΑΟΣ), ταυτόχρονα επικίνδυνους διότι φέρνουν λίγο σε συμβολισμούς Εθνικό-Σοσιαλισμού.

Έτσι το σενάριο που έχω αναπτύξει σε προηγούμενο post επιβεβαιώνεται και ενισχύεται. Ο Κ. Καραμανλής έχει ισχυρά συμφέροντα και επιλογές για δύο εκλογικές αναμετρήσεις μέσα στους επόμενους 18 μήνες, λόγος για τον οποίο όλοι παίρνουν θέσεις. Τελικά ο Βενιζέλος έχασε από τον Ανδρέα Παπανδρέου, όπως πάλι αναφέρω σε προηγούμενο post, αλλά όπως όλα δείχνουν θα κερδίσει τον Γ. Παπανδρέου στις πρώτες γενικές βουλευτικές εκλογές που θα βρεθούν αντιμέτωποι και θα είναι οι επόμενες.

Ζούμε ιστορικές στιγμές, όχι γιατί έγιναν οι εκλογές αυτές στο ΠΑΣΟΚ αλλά διότι όπως είναι προφανές από τις ενδείξεις η ιστορία κοιλοπονά νέες ενδιαφέρουσες εξελίξεις. Η λίστα με την οποία θα γίνουν οι επόμενες εκλογές θα προσφέρει στον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ αλλά και στον πρόεδρο της ΝΔ την δυνατότητα να αναδιανείμουν την πολιτική τράπουλα με νέα στελέχη. Το ίδιο θα συμβεί και στα υπόλοιπα κόμματα που θα καταφέρουν να μπουν στη Βουλή και θα καθορίσουν με την σύνθεση τους το μέλλον του τόπου.

Εκλογές, και πάλι εκλογές, και διπλή ονομασία…

Ας κάνουμε μια νοητική άσκηση, μια που μου αρέσει αυτό το ταξίδι, και ας αναλογιστούμε τις πολιτικές εξελίξεις εν έτη 2007.

Είναι γνωστό ότι το πρόβλημα του «Νέου Μακεδονικού» χάθηκε το 1992 και οδήγησε στην σημερινή πολιτική ρώσικη ρουλέτα με το όνομα της γειτονικής χώρας. Υπό νεοελληνικές σταθερές θα έπρεπε να πηγαίνουμε για νέα μειοδοσία, εθνική ήττα και τα λοιπά συναφή που προκαλούν πλέον κλαυσίγελο. Διότι στην πραγματικότητα πηγαίνουμε για πολλές και ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις στις οποίες ο Καραμανλής έχει και την πίτα και το μαχαίρι. Ελπίζω να μπορέσω να αναπτύξω απλά και κατανοητά τη συλλογιστική που περιγράφει τον στρατηγικό σχεδιασμό και την διαχείριση του.

Έχοντας λοιπόν το παραπάνω γεγονός ως ένα δεδομένο που έχει ωριμάσει πολιτικά και γραφειοκρατικά σε διεθνές επίπεδο η Ελληνική πολιτική ηγεσία βρίσκεται προ τετελεσμένων στα οποία πρέπει να τοποθετηθεί, να διαχειριστεί και να εξηγήσει στον απλό έλληνα, βορειοελλαδίτη, μαθητή, μεσήλικα, γέρο. Παράλληλα ο νόμος του Σκανδαλίδη του ΠΑΣΟΚ, με τον οποίο πραγματοποιήθηκαν οι πρόσφατες εκλογές, έχει διαμορφώσει ένα πολιτικό σκηνικό με δυναμική θεάτρου του παραλόγου.

Ο Καραμανλής, προφανώς διαβασμένος, από το καλοκαίρι χάραξε μια στρατηγική με την προκήρυξη εκλογών υπό τη σκέπη του προβληματικού προϋπολογισμού για να αποφύγει να ευαισθητοποιήσει τα ανακλαστικά του λαού στο εθνικό θέμα, παρόλο που ο ίδιος όπως και οιοσδήποτε άλλος πολιτικός δεν θα προσυπέγραφε το όνομα Μακεδονία στη FYROM, ακόμα και με τετελεσμένα γεγονότα. Είναι χρήσιμο να ενημερώσω ότι ο νόμος Σκανδαλίδη προβλέπει ότι δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν νέες εκλογές νωρίτερα από 18 μήνες μετά τις τελευταίες ούτε για εθνικό θέμα. Ένα στοιχείο που είναι αρνητικό στη στρατηγική του Καραμανλή ο οποίος προφανώς τη χαράσσει με την αρχή των χειρότερων δεδομένων.

Υπό αυτές τις συνθήκες συνταγματικά έχει μια δυνατότητα ο ίδιος να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές, να παραιτηθεί η κυβέρνηση σύσσωμη και μοιραία λόγω έλλειψης αυτοδυναμίας άλλου πολιτικού σχήματος να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές μέσα στα ημερολογιακά πλαίσια που το σύνταγμα προϋποθέτει για τέτοιες περιπτώσεις. Σε αυτή την περίπτωση όμως αποδέχεται την ανικανότητα της κυβέρνησης να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων γεγονός που θα σπιλώσει την εικόνα του ίδιου αλλά και της παράταξης.

Η δεύτερη δυνατότητα που «έχει» είναι: 3 τουλάχιστον βουλευτές να καταψηφίσουν τον προϋπολογισμό και να χάσει έτσι την εμπιστοσύνη της πλειοψηφίας ώστε να οδηγηθεί η χώρα σε εκλογές. Σε μια τέτοια περίπτωση η προκήρυξη εκλογών προσλαμβάνει στοιχεία αδικίας, που στην ψυχολογία της μάζας λειτουργούν υπέρ του.

Και στις δύο περιπτώσεις ο νόμος Σκανδαλίδη προβλέπει οι εκλογές υπό τέτοιες προϋποθέσεις να γίνουν με λίστα, ενδυναμώνοντας έτσι τους αρχηγούς των κομμάτων στο μάζεμα του μαντριού αυτές τις χαλεπές ώρες, αλλά και στην αναδιανομή της τράπουλας εσωκομματικά.

Ο νόμος αυτός συνεπώς προσφέρει την απόλυτη δύναμη και στον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ, όποιος είναι αυτός μετά τις εσωκομματικές εκλογές της 11ης Νοεμβρίου. Αυτό το γνωρίζουν από τώρα οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ πριν καν πάνε να ψηφίσουν. Επίσης γνωρίσουν ότι ο Καραμανλής θα ψηφίσει νόμο πριν τη λήξη αυτής της Βουλής ο οποίος θα προσφέρει στο πρώτο κόμμα άνετη πλειοψηφία και με μία μονάδα από το δεύτερο κόμμα (τα κόλπα του Σημίτη το 2004) βέβαια το σύνταγμα λέει ότι ο νόμος αυτός θα ισχύσει στις μεθεπόμενες εκλογές. Άρα μας λείπει μια εκλογική αναμέτρηση από την σούμα που κάνουμε.

Έτσι πέφτοντας η κυβέρνηση αφού έχει ψηφίσει τον εκλογικό νόμο και αφού έχει αποτύχει, βολικά, να περάσει τον προϋπολογισμό, πάμε σε εκλογές με το ΠΑΣΟΚ να έχει έναν αρχηγό υπό αμφισβήτηση (όποιος και να έχει κερδίσει) που σημαίνει απλά ότι η ΝΔ θα κάνει περίπατο, αλλά λόγω νόμου Σκανδαλίδη που ισχύει για τελευταία φορά θα έχει πάλι ισχνή πλειοψηφία. Φυσικά παρά το γεγονός ότι το Μακεδονικό θα πάψει να σέρνεται και θα αρχίσει να βαράει κουδούνια, η κουβέντα θα κινείται σε τέτοια επίπεδα που η ψυχολογία της μάζας θα ενεργοποιεί ανακλαστικά εθνικοπατριωτικά με μίγμα οικονομικό και κομματικό. Διότι με την νέα «αποστασία» των τριών βουλευτών, στο εσωτερικό του κόμματος της ΝΔ θα γίνουν ανακατατάξεις αφού το αφεντικό θα σφάξει με τις λίστες πολλούς σημερινούς ή δυνητικούς «αντάρτες». Φυσικά αυτοί που θα καταψηφίσουν την κυβέρνηση και τον προϋπολογισμό θα δικαιωθούν μετά το πέρας της περιπέτειας αφού μετανοήσουν και τους δεχτεί το ανοιχτό κόμμα στις αγκάλες του.

Και μέσα σε όλη αυτή τη μπουγιαμπέσα υπάρχει και ο Καρατζαφέρης που βγήκε βουλευτής και με τέτοια σενάρια θα βγει οριστικά και αμετάκλητα εκτός βουλής. Και εδώ αρχίσει το θέατρο του παραλόγου, εάν δεχτούμε ότι τα παραπάνω είναι λογικά. Ο κύριος Καρατζαφέρης λοιπόν αφού έχει πάρει χαμπάρι το πολιτικό παιχνίδι Καραμανλή φωνάζει και διαρρηγνύει τα ιμάτια του ότι θα ψηφίζει υπέρ όλων των νομοσχεδίων της ΝΔ για να μη της δώσει την ευκαιρία να υπεκφύγει των υποχρεώσεων της και έτσι με 10 ψηφαλάκια παραπάνω να μη πέσει με αυτό το σχεδιασμό. Πρακτικά λέει «παιδιά εγώ ήταν να μη τρουπώσω, άμα τρούπωσα δε με βγάζετε με τίποτα». Και δυνητικά θα ψηφίσει ακόμα και το ΦΠΑ στο 21% αλλά και νόμο για το ασφαλιστικό, ακόμα και αν αυτός είναι σε απόλυτη εφαρμογή της μελέτης Αναλυτή.

Η ΝΔ κερδισμένη από τις εκλογές, για τελευταία φορά με νόμο Σκανδαλίδη, μπαίνει στο νέο έτος με τον προϋπολογισμό πρακτικά εγκεκριμένο από τον λαό και με το Μακεδονικό φόρα παρτίδα. Το βέτο φυσικά στο ΝΑΤΟ το ξεχνάμε γιατί ο μπαμπάς (ΗΠΑ) λέει τζιζ νταντά, και ο Καραμανλής πλέον με δικό του εκλογικό νόμο, με εθνικό θέμα υπό αίρεση ζητά την ψήφο του λαού για να διευθετήσει μια γκρίζα λύση, τη διπλή ονομασία (Μακεδονία για όλους και Λαλακηδες για την Ελλάδα). Με λίγα λόγια «όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν», σχεδόν όλα βέβαια, διότι τι φαντάζεστε ότι θα συμβεί στο ΠΑΣΟΚ με όλες αυτές τις εξελίξεις;

Από ότι φαίνεται ο Καραμανλής προμοτάρει την νίκη Παπανδρέου με κάθε μέσο αφού ακόμα και με τις παραπολιτικές κορώνες για εκλογές το μαντρί του ΠΑΣΟΚ συσπειρώνεται όλο και περισσότερο στον πρίγκιπα του και όχι στον σφετεριστή. Άσε που το ένστικτο του λαού αναγνωρίζει την κρισιμότητα και την ανάγκη για ενότητα και όχι ανάπτυξη.

Και εδώ τελειώνει η νοητική άσκηση και αρχίζει η πραγματικότητα, ακόμα και με συμβολισμό ο αρχηγός της ΝΔ υποδαυλίζει τις εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ, αφού την Κυριακή στην δοξολογία για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου χαιρετήθηκε και απευθύνθηκε σε απευθείας μετάδοση με τον Γ. Παπανδρέου και όχι με τον Β. Βενιζέλο, μια που θεσμικά αυτός είναι ο πρόεδρος.

Κυριακή κοντή γιορτή και οι εξελίξεις είναι μπροστά μας