Press-gr, blogs, ημιμάθεια, αναχρονισμός, προπαγάνδα, εκφοβισμός και social media

Με ρωτάνε φίλοι και γνωστοί για τα blogs και για όλη την συζήτηση που έχει ξεκινήσει αυτές τις ημέρες με την υπόθεση press-gr.blogspot.com, την αστυνομικής φύσεως έρευνα, την δυσφήμιση του διαδικτύου, των social media και γενικότερα όλο αυτό τον αχό και το πάθος στα κανάλια, τα παράθυρα, τους ειδικούς, τους πρακτορίσκους και λοιπούς μαϊντανούς. Εκτός της προφανούς ημιμάθειας των «ειδικών» και των διαφόρων ντεντέκτιβ που βρήκαν τον τρόπο να βγουν από την αφάνεια τους τα πράγματα είναι πολύ απλόυστερα.

Αρχικά για να είμαστε σαφείς, όλη αυτή η προπαγάνδα για τις υπηρεσίες που παρακολουθούν το δίκτυο και τα ίχνη και τις αηδίες να ξεκαθαρίσουμε απλά ότι για όλους τους άσχετους με το Internet ακούγεται κάτι σαν Όρσον Γουέλς σενάριο, αλλά απλά είναι μια πρακτική πολύ εύκολη στο στήσιμο της αλλά πολύ δύσκολη στην τεκμηρίωση της. Και τι εννοώ με αυτό. Ρίξτε μια ματιά παρακάτω τα στατιστικά από μια σελίδα που διατηρώ, και μου τα προσφέρει δωρεάν η Google και προσέξτε τον προσδιορισμό των διευθύνσεων που επισκέπτονται το site μου.

Είναι απλά προφανές ότι μπορεί χωρίς δικαστική συνδρομή και άλλα μεγαλόστομα και έξυπνα να γνωρίζω πολύ εύκολα εάν κάποιος έχει μπει ας πούμε από το ελληνικό κοινοβούλιο (89) ή τον ΔΟΛ (90) στο site αυτό. Οπότε όλα αυτά τα πρακτοριλίδικα για τις υπηρεσίες και τα ίχνη και τα mail και τις αηδίες που ακούμε στα κανάλια ξεχάστε τα. Το Internet είναι μια ζούγκλα στην οποία όλοι είναι ίσοι, επώνυμοι, ανώνυμοι, μηχανισμοί και αυθεντίες. Και ακριβώς αυτός ο χαρακτήρας του το κάνει τόσο ισχυρό, διότι η ισχύς αυτή δεν προέρχεται από τις αυθεντίες με διαδικασίες απονομής της αλλά από την εντελώς καπιταλιστική αρχή της ζήτησης και προσφοράς από το απλό κοινό με την αρχή της συμμετοχικότητας. Αντιφατικό ε; Τα ισχυρά στοιχεία του καπιταλισμού και του σοσιαλισμού σε εναρμονισμένη πρακτική εφαρμογή (και που είσαι ακόμα)

Να εξηγήσω τώρα το θέμα της τεκμηρίωσης που αναφέρω παραπάνω. Παρόλο λοιπόν που έχω τα στοιχεία αυτά που είναι εύκολο να τα συγκεντρώσω χωρίς να παρεμβάλλεται καμία υπηρεσία ελέγχου προσωπικών δεδομένων, αρχή προστασίας ή άλλη υπηρεσία, είναι πρακτικά αδύνατο να καταφέρω να προσδιορίσω το ποιος από την κάθε πηγή προέλευσης είναι ο επισκέπτης γιατί αυτό προϋποθέτει τον συνδυασμό πολλών διαφορετικών συστημάτων στα οποία είτε δεν έχω πρόσβαση είτε είναι αδύνατο να αποκτήσω πρόσβαση λόγω ρυθμιστικών κανόνων των πολλών χωρών που μεσολαβούν από την πηγή προέλευσης του επισκέπτη μέχρι το σημείο στο οποίο φιλοξενείται η σελίδα μου. Ακόμα και άν όλα αυτά ξεπεραστούν και πάλι είναι από δύσκολο έως αδύνατο πρακτικά να τεκμηριωθεί ότι από ένα συγκεκριμένο μηχάνημα έγινε μια επίσκεψη και δεν μιλάω για πιο περίπλοκες δραστηριότητες.

Η απλή μου εκτίμηση στην ερώτηση «γιατί συμβαίνουν όλα αυτά και γιατί διασύρονται οι δημοσιογράφοι πάλι» δεν έχει να κάνει με το Internet και τα blog ως μέσα, μια που κανείς δεν μπορεί να κάνει κάτι για να αντισταθεί στην όλη εξέλιξη τους και είναι ηλίθιο να σκεφτόμαστε ή να διατυμπανίζουμε κάτι τέτοιο, αλλά με την συμβατική πραγματικότητα.

Θα ξεκινήσω μια απλή νοητική θεωρητική άσκηση για να περιγράψω την σκέψη μου. Είναι χρήσιμο λοιπόν να σκεφτούμε ποια είναι η αρχή στην οποία βασίζεται η οικονομία από την γέννηση της ανθρωπότητας μέχρι σήμερα. Ο όρος που αναφέρεται στην διεθνή βιβλιογραφία είναι “Scarce of Resources” και Ελληνιστή «Η έλλειψη πόρων». Πρακτικά λοιπόν αυτό σημαίνει κάτι απλό. Εγώ έχω ένα πόρο (πληροφορία) που εσύ δεν έχεις και με αμείβεις (1 Ευρώ) για να αποκτήσεις τον πόρο αυτό (πληροφορία, εφημερίδα). Η αρχή αυτή είναι απλή αλλά εμπεριέχει συντριπτική ισχύ στον κάτοχο του πόρου ο οποίος μπορεί να αξιολογήσει το κόστος του αναλόγως της ζήτησης και προσφοράς.

Ας φύγουμε από τη θεωρία και να πάμε στην πράξη, αυτό που περιγράφω παραπάνω είναι μια απλή καταγραφή της αλυσίδας της ενημέρωσης, στην οποία στην πραγματικότητα συμμετέχουν περίπου οι κάτωθι: πηγή πληροφορίας, δημοσιογράφος (κομιστής πληροφορίας, χαχαχαχα), οργανισμός εκδοτικός ή ραδιοτηλεοπτικός, κοινό αποδέκτης της ενημέρωσης και εμπλεκόμενοι (περιεχόμενο πληροφορίας). Το Internet λοιπόν και τα blogs μείωσαν την αλυσίδα αυτή από την πηγή στο κοινό εξαλείφοντας ταυτόχρονα την ισχύ που οι ενδιάμεσοι κρίκοι είχαν πάνω στο κοινό και στου εμπλεκόμενους. Το αποτέλεσμα προφανές, απορυθμίζεται η αλυσίδα που για πολλά χρόνια είχε εμπεδωθεί ως καθεστηκυία τάξη και την είχαμε αποδεχτεί.

Τα social media, όπως ονομάζονται τα blogs και όχι μόνο αυτά, εμπεριέχουν στην δυναμική τους την κοινωνική διάσταση της συμμετοχής χωρίς όρια και κανόνες, λόγω της παγκοσμιότητας του διαδικτύου και της αδυναμίας των μηχανισμών ελέγχου και επιβολής ποινών να προσαρμοστούν σε τέτοια μεγέθη. Έτσι αυτό που σήμερα βλέπουμε είναι απλώς η κορυφή του παγόβουνου στην κυριολεξία. Η απορρύθμιση θα συνεχίσει έως ότου υπάρξει προσαρμογή των συστημάτων διακυβέρνησης στην νέα τάξη πραγμάτων. Τα χειρότερα για το σύστημα έρχονται μια που η επόμενη ημέρα της κατάρρευσης της δημοσιογραφικής αυθεντίας έρχεται και ήδη εφαρμόζεται σε όλο τον πλανήτη και ακούει στο όνομα citizenship journalism (πολίτες δημοσιογράφοι). Το ευχάριστο είναι ότι είναι αδύνατο, τουλάχιστον μέχρι στιγμής, το κίνημα αυτό των social media, social computing και social networking που βασίζεται στην εξέλιξη του citizenship journalism να καπελωθεί από αυθεντίες.

Θα κλείσω με ένα απόσπασμα από τον Γουίλιαμ Σαίξπηρ που λατρεύω και απλώς υποδεικνύει το προφανές, ότι γνωρίζουμε τα πάντα, απλά παίζουμε το θέατρο της ζωής μας και εντυπωσιαζόμαστε από αυτό, κάθε φορά που ανακαλύπτουμε το προφανές

Η ζωή είναι ένα θέατρο.
Όλος ο κόσμος είναι μια σκηνή.
Και οι άνθρωποι, και οι άνδρες και οι γυναίκες, όλοι παίζουν.
Βγαίνουν και μπαίνουν. Και ο άνθρωπος, στο βίο του όλο, παίζει μέρη πολλά, και οι πράξεις είναι εφτά.
Οι εφτά ηλικίες.
Η ζωή είναι φευγαλέα σκιά, φτωχός θεατρίνος, που με στόμφο τρώει την ώρα του πάνω στη σκηνή.
Και πια δεν ξανακούγεται ένα παραμύθι, που λέει ένας ηλίθιος όλο αχό και πάθος,
Χωρίς κανένα νόημα.
Είμαστε καμωμένοι από το ίδιο υλικό που είναι φτιαγμένα τα όνειρα, και η μικρή ζωή μας κρατεί όσο ένας ύπνος.

~ από apotso στο 28 Φεβρουάριος , 2008.