Save the face, η πολιτική των αστερίσκων…
Save the face, στρατηγική μείωσης των απωλειών. Αυτό με λίγα λόγια θα συμβεί από σήμερα και μέχρι τις 4 Απριλίου που θα γίνει η σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι. Έχουμε χάσει τον αρχικό στόχο της σύνθετης ονομασίας με γεωγραφικό προσδιορισμό για όλες τις χρήσεις και πάμε με ταχύτητα φωτός στον συμβιβασμό των βέτο και των αστερίσκων.
Σε τέτοιες περιπτώσεις το έργο παίζεται στις γκουίντες και όχι στην κεντρική σκηνή του θεάτρου που έχει στηθεί για να λειτουργήσει η στρατηγική αυτή και να μη βγει μια χώρα ξεπουπουλιασμένη από μια διαπραγμάτευση (καμία από τις δύο).
Απειλές, βέτο, μπλοκαρίσματα, κοινά ανακοινωθέντα, συναίνεση και άλλοι πολλοί άγνωστοι και ακατανόητοι όροι θα επαναλαμβάνονται για ένα μήνα από παπαγαλάκια που μέσα στον ανταγωνισμό των μέσων αλλά και της διαστροφικά εννοούμενης επαγγελματικής άμιλλας, θα φτιάξουν ένα σκηνικό Βαβέλ που θα αποτελέσει και την θεατρικό της εισόδου των Σκοπίων σαν Μακεδονία στο ΝΑΤΟ.
Η πραγματική διαπραγμάτευση όμως δεν λαμβάνει χώρα εκεί που όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα. Γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει διαπραγμάτευση και αυτό το γνωρίζουν όλοι που σήμερα στηρίζουν την κυβέρνηση (αντιπολίτευση, πολιτικοί και πολιτειακοί άρχοντες) . Δεν υπάρχει καμιά διαπραγμάτευση και καμιά συνομωσία ταυτόχρονα για να είμαστε πραγματιστές. Η έλλειψη πολιτικής και η αποτυχία του συστήματος προκάλεσε αυτή την ομοφωνία όλων των κομμάτων τα οποία να ξεκαθαρίσουμε ότι έχουν βλέψεις όλα στην επόμενη ημέρα και αδιαφορούν για τη διαπραγμάτευση και το όνομα.
Τον ρυθμό των εξελίξεων καθόρισε με τη στάση που πήρε ο Αμερικανός πρέσβης στην Αθήνα μιλώντας σε δημοσιογράφους ξεκαθαρίζοντας ότι το θέατρο που έχει στηθεί είναι αποτυχημένο και ούτε το βέτο, ούτε οι συνομιλίες επ’ άπειρον μεταξύ γραφειοκρατών, ούτε η απειλή για μπλοκάρισμα της πρόσκλησης μπορούν να αναβάλουν μια απόφαση που έχει ήδη ληφθεί.
Και αμέσως η ελληνική κυβέρνηση ανέκρουσε πρύμνα και εγκατέλειψε τις υστερίες των απειλών για να χαράξει την στρατηγική του save the face. Θα το πάρει επάνω του ο πρωθυπουργός, όπως σαφώς ξεκαθάρισε και ο Αμερικανός πρέσβης αδειάζοντας πρακτικά την κυβέρνηση Σιμήτη και το σημερινό πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ που ενώ είχε την δυνατότητα να το κάνει to 1995 kai δεν είχε την πολιτική ευστροφία.
Τι είπε όμως ο Αμερικανός πρέσβης: σε ελεύθερη μετάφραση είπε ότι τέτοια θέματα λύνονται στο υψηλότερο επίπεδο, κλείνεστε σε ένα χώρο με συγκεκριμένο στόχο και δυνατότητα decision making και χρησιμοποιείτε έναν οργανισμό για εγγυητή και δεν βγαίνετε από εκεί χωρίς συμφωνία. Τελεία και παύλα… όλα τα άλλα είναι για πολιτικούς του δημοτικού (κάτι σαν τα καναρίνια της Ελληνικής βουλής που γνωρίζουν από πολιτική στο βαθμό που θα τους προσφέρει τη δυνατότητα να βγουν από την αφάνεια τους και να γαμηθούν με καμιά γκόμενα ή κάνα μεγαλοπαράγοντα οι κυρίες)
Γιατί το βασικό στην πολιτική και στις επιχειρήσεις είναι η δυνατότητα λήψης αποφάσεων και όχι το μπουλκουμέ επ’ άπειρον στο ρυθμό του φεουδάρχη που αποκομμένος από την πραγματικότητα αναρωτιέται γιατί αφού δεν έχει ψωμί ο κόσμος να φάει δεν τρώει παντεσπάνι.
Από σήμερα λοιπόν ασχοληθείτε με τις εκ’ του σύνεγγυς συνομιλίες (πόσοι έλληνες άραγε γνωρίζουν αυτή τη λέξη) τις κορώνες των ακραίων, τα νέα κρυφά σχολειά, την οργή των μακεδονομάχων, του Καρατζαφέρη και του Ψωμιάδη, του Πρέκα και άλλα αστεία και αναχρονιστικά. Και ξεχάστε την ουσία, ούτως ή άλλως στις 6 Απριλίου θα γίνει το πανηγύρι της αρκούδας και όλα τα λαμόγια που σήμερα στηρίζουν την κυβέρνηση θα πάνε ταμείο να εισπράξουν… και εσείς θα του πληρώσετε… στηρίζοντας τους για να τιμωρήσετε τους άλλους… που έχασαν αυτό που αυτοί που θα στηρίξετε είχαν ήδη χάσει νωρίτερα… και πάλι από την αρχή.
Υποβολή απάντησης