Gruefskistan… και απλή λογική
Η ρεαλιστική αντιμετώπιση της επιστολής Γκρουέφσκι από τον πρωθυπουργό και η ευφυής αντιπαράθεση στο θέμα των διεκδικήσεων που αφορά περιουσίες αναδεικνύει μια προσαρμογή της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής σε μια νέα στρατηγική που υποκρύπτει ελεγχόμενο ρίσκο και ναρκοθετεί την πορεία των διεκδικήσεων του πρωθυπουργού της ΠΓΔΜ σε περίπτωση κλιμάκωσης τους.
Για να το κάνω λιανά όλο αυτό το βαθυστόχαστο που γράφω παραπάνω, ο Κώστας Καραμανλής στέλνει τους Σκοπιανούς στα Ευρωπαϊκά δικαστήρια να διεκδικήσουν περιουσίες με στόχο πολύ απλά να τσιγκλήσει τους εταίρους σε ένα θέμα που πονάει, τις περιουσίες που άλλαξαν χέρια μετά το τέλος του 2ου παγκοσμίου πολέμου και την εγκαθίδρυση του σιδηρού παραπετάσματος.
Αξίζει να αναφέρουμε ότι προπολεμικά η Πολωνία, η Τσεχία και το ¼ της Γαλλίας (Αλσατία) σε πολύ μεγάλο βαθμό είχαν γερμανούς γηγενείς που κατείχαν τίτλους ιδιοκτησίας σε τεράστιες εκτάσεις των χωρών αυτών. Μετά το τέλος του 2ου παγκοσμίου πολέμου, αποχωρώντας πλέον οι γερμανοί Ναζί από τις χώρες αυτές συμπαρέσυραν και τους πληθυσμούς αυτούς. Μαζικά εκείνη την εποχή οι περιουσίες άλλαξαν χέρια χωρίς διακρατικές συμφωνίες και με μια διαδικασία και διάθεση λήθης στο παρελθόν.
Βέβαια κανένας ευφυής Ευρωπαίος δεν φαντάστηκε ότι ένα Αμερικανοκινούμενο παλικαράκι θα μπορούσε να ξεκινήσει μια συζήτηση που κανένας δεν θέλει να θυμάται στην Ευρώπη. Έτσι ο κύριος Γκρουέφσκι με πλάνο βγαλμένο από ταινία του Χόλυγουντ σχεδιάζει να ενημερώσει την παγκόσμια κοινότητα με μια εικονική πραγματικότητα των ΜΜΕ ότι υπάρχει και «Μακεδονική μειονότητα» και θέμα περιουσιών. Και αυτό το κάνει είτε αγνοώντας τον κίνδυνο να δημιουργήσει μπλοκ εναντίων του ή ως νέος Φίρερ για να υποδαυλίσει πάθη που έχουν περάσει «δι’ ελέου και φόβου» της ιστορίας και έχουν καθορίσει μια ισορροπία της κάθαρσης που προκαλεί η λήθη.
Η επιστολή του στον πρωθυπουργό, οι εκδηλώσεις στα Σκόπια, η εξαγωγή τους στην Ελλάδα, η τηλεοπτική κάλυψη, η ενεργοποίηση των ακραίων στοιχείων στην Ελλάδα και ότι άλλο δούμε τις επόμενες μέρες είναι απλά ένα σενάριο που θα εξελιχθεί για να υπάρχουν καταγραφές των διεκδικήσεων, μια που η Ελλάδα έχει το απόλυτο όπλο, το βέτο και είναι κατανοητό ακόμα και στον Γκεμπελίσκο Γκρουέφσκι ότι εάν η Ελλάδα δεν συναινέσει το παιχνίδι είναι χαμένο.
Δυστυχώς για την ελληνική πολιτική οι μόνοι που δεν κατάλαβαν αυτή την απλοϊκή πτυχή, ή κατάλαβαν και παίζουν άλλο παιχνίδι, είναι τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που παραπαίουν με δηλώσεις ήξεις αφήξεις για το εάν πρέπει η εξωτερική πολιτική της χώρας να προχωρήσει ή να θωρακιστεί πίσω από την στρατηγική του follower των επιθυμιών του ισχυρού συμμάχου.
Τώρα σχετικά με την απάντηση Γκρουέφσκι και τον διάλογο μέσω αλληλογραφίας είναι χρήσιμο να αναφέρουμε ότι δεν έχει καμία νομική υπόσταση και μπορεί να διαιωνίζεται εσαεί χωρίς να παράγει καμία υποχρέωση σε κανένα από τους συντάκτες και παραλήπτες, ενώ οποιαδήποτε άλλη επικοινωνία με διαιτησία όπως αυτή του ΟΗΕ παράγει νομικά αποτελέσματα που επιβάλουν τελικές λύσεις.
Υποβολή απάντησης