Απόστολος Τσοράκης
Στην ιστορία η φαινομενικότητα διαδραμάτισε πολύ σημαντικότερο ρόλο από την πραγματικότητα, λόγος για τον οποίο οι πολιτικοί που πρωταγωνίστησαν στην παρωδία της εβδομάδας που πέρασε είναι βέβαιοι ότι ο Λουκάς Παπαδήμος θα αποτύχει πολιτικά, όσο περισσότερο πετύχει ουσιαστικά. Η κοινωνική συλλογικότητα βλέπετε ‘σκέπτεται’ με εικόνες οι οποίες επιδρούν σε αυτή. Αυτές την τρομοκρατούν και αυτές δημιουργούν τα κίνητρα για ενεργοποίηση και δράση. Και η εικόνα του κυβερνήτη, Λουκά Παπαδήμου, που την καθησυχάζει με την ποιότητα του διακυβεύματος που θέτει, μάλλον την αφήνει αδιάφορη, μπροστά στον θρύλο που κρύβεται πίσω από τις ‘ίντριγκες’ οι οποίες οδήγησαν στην επιλογή του.
‘Άρτος και θεάματα’, η υπέρτατη ευτυχία του λαού της Ρώμης δεν άλλαξε ως εργαλείο χειραγώγησης της κοινωνικής συλλογικότητας μέσα στους αιώνες, μια που στην σύγχρονη εποχή τα ΜΜΕ ουσιαστικά αύξησαν τις θέσεις στο Κολοσσαίο της πολιτικής αρένας, καθώς και την ποιότητα του κοινού, τρομοκρατώντας πλέον όλες τι ηλικίες που δυνητικά είναι θεατές. Η αναπαραστατική φαντασία των θεατών βλέπετε όπου η συλλογιστική ικανότητα δεν παρεμβαίνει, είναι πάντα ευπρόσιτη στις έντονες εντυπώσεις. Οι θεατές των ΜΜΕ βρίσκονται περίπου σε κατάσταση ύπνωσης όπου η λογική είναι σε αναστολή, επιτρέποντας στο νου να ανασύρει εικόνες εξαιρετικά έντονες που η λογική θα διέλυε. Για αυτό και η θρυλική πλευρά της ιστορίας που ζήσαμε τις τελευταίες 10 ημέρες, και ξεκίνησε από την ανακοίνωση της απόφασης του τέως πρωθυπουργού για δημοψήφισμα και κατέληξε ‘δι’ ελέου και φόβου περαίνουσα’ στην επιλογή του Λουκά Παπαδήμου, είναι αυτή που προκαλεί εντονότερα εντύπωση στην κοινωνία από την ίδια την επιλογή κυβερνήτη.
Ο θαυμασμός, η απαξία και οι θρύλοι πίσω από τέτοιες καταστάσεις είναι το βάθρο του σύγχρονου πολιτισμού μας, που οδηγεί τις κοινωνίες να ‘σκέπτονται’ μόνο με εικόνες που τις τρομοκρατούν ή τις γοητεύουν και γίνονται κίνητρα δράσης. Ακριβώς σε αυτό το χαρακτηριστικό του DNA των κοινωνιών μας στόχευσε ο ‘σκηνοθέτης’ της ιστορίας που ζήσαμε τις τελευταίες 10 ημέρες, στην λαϊκή φαντασία στην οποία στηρίζεται η πολιτική ισχύς των ηγετών σε κάθε εποχή. Ακριβώς σε αυτό το σημείο ο Λουκάς Παπαδήμος υστερεί με την ‘δήλωση προθέσεων’ του, που βασίζεται σε απτές δράσεις και αποδείξεις που προορίζονται να επηρεάσουν την διάνοια και την λογική των Ελλήνων.
Κάθε τι που προξενεί εντύπωση στην φαντασία της κοινωνίας παρουσιάζεται υπό την μορφή μιας σαφέστατης και συναρπαστικής εικόνας, που δεν χρειάζεται καμία πρόσθετη ερμηνεία και που συνοδεύεται από κάποια ‘εκπληκτικά’ γεγονότα, μια μεγάλη νίκη, ένα μεγάλο επίτευγμα, ένα μεγάλο έγκλημα η μια μεγάλη ελπίδα. Με λίγα λόγια ο Λουκάς Παπαδήμος χρειάζεται ένα ‘θαύμα’ για να πετύχει να γίνει κατανοητό το λογικό του διακύβευμα, που αδυνατούν οι πολίτες να πιστέψουν, να κατανοήσουν και να συμμετάσχουν, στην ύπνωση και τη θολούρα της κατάπτωσης που βρίσκονται. Και αυτό το ‘θαύμα’ αν δεν του το δημιουργήσει η Διοίκηση του θα προσφέρει πεδίο ανάπτυξης θρύλων που θα ‘καταναλώσου’ πολύ γρήγορα το κεφάλαιο προσωπικής ευρωστίας που ο ίδιο έχει και είναι πιθανώς η μόνη εγγύηση με την ανάληψη των καθηκόντων του.
Όποιος ξέρει την τέχνη να προκαλεί εντύπωση στην φαντασία των κοινωνιών, ξέρει και την τέχνη να κυβερνά.
Posted on 11 Νοεμβρίου , 2011
0