IIF: Η χορεύεις στο σκοπό μου ή άντε κόψε το λαιμό σου

Ας πούμε λοιπόν ότι έκλεισε η συμφωνία του PSI και έπεσαν οι υπογραφές για το επόμενο μνημόνιο. Ας πούμε ότι όλα αυτά έγιναν με το καλύτερο σενάριο (αν και δεν είναι η πιο ασφαλής μέθοδος πρόβλεψης) και ας πούμε ότι είμαστε στην πρώτη ημέρα της όποιας διάδοχης πολιτικής διακυβέρνησης προκύψει, είτε μέσα από αυτό το κοινοβούλιο ή από εκλογές που προκρίνει ως λύση η ΝΔ.
Ποια θα είναι η αναγκαιότητα προγραμματικών δηλώσεων και κυβερνητικού πλαισίου που θα πρέπει να υλοποιήσει η ομάδα διακυβέρνησης που θα αναλάβει; Ποιό θα είναι το επίπεδο ανοχής της κοινωνικής συλλογικότητας που θα διαμορφωθεί από την εκτόνωση της ‘διάσωσης’ και πιθανώς των εκλογών; Ποιά θα είναι η αντίδραση των συνδικαλιστικών φέουδων και των αντίστοιχων επιχειρηματικών στην εφαρμογή των όποιων συμφωνιών; Και εν τέλη το PSI, το μεσοπρόθεσμο, η νέα δανειακή σύμβαση και το νέο μνημόνιο τι θα σημάνουν στην πραγματική οικονομία, και την πραγματική κοινωνική καθημερινότητα.
Φοβάμαι ότι η απάντηση σε όλα τα ερωτήματα είναι προδιαγεγραμμένη, τίποτα δεν θα σημάνουν όλα αυτά τα διακυβεύματα και τα διλήμματα σε ένα κράτος χωρίς δομική συνέχεια, χωρίς προορισμό και κυρίως χωρίς ένα συμβόλαιο των πολιτών με τους κυβερνήτες τους.
Άρα προς τι όλο αυτό το θέατρο; Προς τι οι περικοπές, οι οριζόντιες και κάθετες φαρσοκωμωδίες ανταγωνιστικής θωράκισης της χώρας που οδηγεί σε φυσική εξόντωση του πολίτες, τη στιγμή που μια οργάνωση διακομματικής ομερτάς (πολιτικοί σχηματισμοί), θωρακίζει την συνέχεια του σάπιου κατεστημένου με το βήμα του κάβουρα. Την στιγμή που τα μέλη της με κάθε τρόπο, ακόμα και παραδεχόμενοι ότι είναι μα@λ@κες, αδιάβαστοι ή μακελάρηδες, προσπαθούν να δικαιώσουν την κατάχρηση της δύναμης που τους προσφέρουν οι πολίτες. Την ίδια στιγμή που οι κρίνοντες (ΝΔ) είναι μέρος του προβλήματος που κρίνουν και τυπικά (συγκυβερνώντας), και αιτιολογικά με την πολιτική τους πορεία μέχρι σήμερα που δεν εφάρμοσε όλα αυτά που σήμερα υποστηρίζει ότι θα κάνει με το ίδιο πολιτικό υλικό.
Και το κάνουν αυτό με την μηχανική εκγύμναση της αντίληψης των πολιτών όπως κάνουν οι εκπαιδευτές στα ζώα του τσίρκου. “Μαζί τα φάγαμε” ήταν το άλλοθι της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ για να δικαιώσει έτσι την πολιτική κατάχρηση,  αλλά και την φυσική επίθεση στους πολίτες. “Δεν συγκυβερνούμε” είναι το άλλοθι της ΝΔ που με αυτό τον τρόπο επιδιώκει να φανεί ότι αδικείται πριν και η ίδια με την ισχύ της εξουσίας που θα καταλάβει επιτεθεί στους πολίτες με νεότερα μέτρα χωρίς να έχει αυτή την ευθύνη. Κατάχρηση της ψήφου και της αντίληψης των πολιτών αντίστοιχη με αυτή της ‘δημοκρατικής ευαισθησίας’ των αριστερών κομμάτων που με ένα νεκρό ιδεολογικό διακύβευμα καταχρώνται την αγωνία των πολιτών βυθίζοντας την προοπτική βελτίωσης των συνθηκών με την αρχή του ελάσσονος κοινού παρανομαστή.
Η τραγική παραφροσύνη της ιστορίας όμως είναι γεμάτη από άλλοθι κατάχρησης του αδικημένου λύκου που τρώει το αρνί επειδή αυτό …δεν φορά του σκουφάκι του. Και αυτή ακριβώς είναι η σύγχρονη ιστορία της μεταπολίτευσης στην χώρα μας, μιας πορείας που οδήγησε σήμερα στην καθολική παράδοση της σε μια ομάδα απροσδιόριστων για τους πολίτες εξουσιαστών υπό τον συμβολικό όρο οι “δανειστές” που ενεργούν με την αρχή “Η χορεύεις στο σκοπό μου ή άντε κόψε το λαιμό σου”.

Posted in: Politicsonline